I'll be anticipating
This is our song
They're playin'
I wanna rock... with you
Your feeling this way
Let's do this tonight~~
Yo!
Thursday, November 29, 2007
Sunday, October 14, 2007
Little Tree
{เรื่องย่อ ж ลิตเติ้ลทรี}
ลิตเติ้ลทรีเป็นเด็กชายชาวอินเดียนแดงชนเผ่าเชโรกีในสหรัฐอเมริกา เขาต้องอาศัยอยู่กับปู่และย่าตั้งแต่ยังเด็กมากเมื่อแม่ตายตามหลังพ่อไป ปู่นั้นเป็นลูกครึ่งเชโรกี ส่วนย่ามีสายเลือดเชโรกีเต็มตัว กระท่อมไม้ซุงของปู่อยู่ใต้ทิวไม้ใหญ่ ข้างหน้าเป็นภูเขา ถัดไปข้างหลังเป็นลำธาร กระท่อมนี้อยู่ท่ามกลางหุบเขา หลายครั้งหลายหนที่ปู่กับลิตเติ้ลทรีจะขึ้นเขาสูงไปยังที่ลับของปู่ เพื่อฟังเสียงแห่งธรรมชาติ ในขณะที่แสงแรงของดวงอาทิตย์สัมผัสยอดเขา ขับไล่เงามืดแห่งรัตติกาลให้พ้นไป ลิตเติ้ลทรีได้เรียนรู้การดำเนินชีวิตแบบเชโรกีจากปู่และย่า ปู่และย่าสอนให้ลิตเติ้ลทรีรู้จักเคารพรักมอนโอลาห์ แม่พระธรณี รู้จักการเลี้ยงสุนัขล่าเนื้อไว้แกะรอยสุนัขจิ้งจอก รู้จักการทำไร่ข้าวโพด ปู่และย่าเล่าว่าแต่ก่อนนั้น เชโรกีใช้ชีวิตอยู่ในหุบเขาที่แสนอุดมสมบูรณ์ในรัฐโอกลาโฮมา หรือที่ชาวเชโรกีเรียกว่าประเทศของเรา วันหนึ่งทหารของรัฐบาลบอกให้พวกเขาลงนามในกระดาษแผ่นหนึ่ง โดยบอกว่ากระดาษนี้จะทำให้คนขาวที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานจะได้ไม่เอาที่ดินของเชโรกีไป แต่เมื่อเชโรกีลงนามแล้ว ทหารก็กลับมาพร้อมกับปืน บอกว่าถ้อยคำในกระดาษได้เปลื่ยนไป ถ้อยคำนั้นกล่าวว่าเชโรกีจะต้องออกไปจากหุบเขาของตน มุ่งหน้าไปยังที่ดินใหม่ที่คนขาวไม่ต้องการ แต่เชโรกีกลุ่มหนึ่งได้หลบหนีไปอยู่ตามสันเขา เคลื่อนย้ายที่อยู่ตลอดเวลาเพื่อไม่ให้ฝ่ายรัฐบาลติดตามได้ ต่อสู้กับทหารรัฐบาลเมื่อคราวจำเป็น ด้วยเหตุนี้ชนเผ่าเชโรกีจึงมีอคติกับรัฐบาลในเกือบทุกเรื่อง
ปู่ปลูกไร่ข้าวโพดไว้เพื่อต้มเหล้า การต้มเหล้าเป็นธุรกิจเดียวที่ปู่ชำนาญ ลิตเติ้ลทรีต้องช่วยปู่ต้มเหล้าเป็นประจำทุกเดือน เมื่อได้เหล้าบริสุทธิ์มาแล้วก็ต้องนำไปขายที่ร้านค้าในเมือง ซึ่งการต้มเหล้านี้จะต้องทำในช่องแคบที่มีพุ่มไม้หนาทึบขนาดนกยังหาไม่พบ มิเช่นนั้นถ้าคนบนพื้นราบมาเห็นเข้าอาจทำลายหม้อกลั้นเหล้าของคนอินเดียน ลิตเติ้ลทรีเคยผ่านเหตุการณ์ที่ต้องหนีคนพื้นราบที่มาพบลิตเติ้ลทรีพร้อมกับโถเหล้าที่เพิ่งต้มเสร็จ เคราะห์ดีที่ฝูงสุนัขล่าเนื้อที่ปู่กับย่าเลี้ยงไว้เข้ามาช่วยทัน แต่ก็ต้องสูญเสียสุนัขล่าเนื้อไป 1 ตัวกับเหตุการณ์นั้น
ครั้งหนึ่ง ระหว่างที่ลิตเติ้ลทรีกำลังจับปลาอยู่ริมตลิ่ง งูหางกระดิ่งที่กำลังโกรธเกรี้ยวก็พยายามทำร้ายลิตเติ้ลทรี ปู่เข้ามาขวางไว้ งูหางกระดิ่งจึงฉกมือปู่แทน ย่าใช้รากไม้ เมล็ดพืช และนกคุ่มช่วยชีวิตปู่ไว้ได้ ทำให้ลิตเติ้ลทรีคิดได้ว่า นอกจากย่าแล้วปู่รักเขามากที่สุดในโลก
ปู่ ย่า และลิตเติ้ลทรีไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์ ที่จริงแล้วพวกเขาไม่จำเป็นต้องไปเพราะพวกเขาไม่มีศาสนา แต่ที่ไปโบสถ์เป็นประจำนั้นก็เพื่อไปพบวิลโลว์จอห์น เขาเคยให้มีดยาวพร้อมปลอกมีดหนังกวางให้ลิตเติ้ลทรีด้วย วิลโลว์จอห์นมีบุณคุณกับลิตเติ้ลทรีมาก เมื่อลิตเติ้ลทรีต้องไปอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเพราะมีผู้ยื่นฟ้องกับเจ้าหน้าที่ว่าปู่และย่าไม่มีสิทธิ์ที่จะเลี้ยงดูลิตเติ้ลทรี วิลโลว์จอห์นกดดันคนในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้านั้นจนยอมปล่อยตัวลิตเติ้ลทรีกลับไปอยู่บ้านบนภูเขาตามเดิม แต่อีก 1 ปีต่อมาวิลโลว์จอห์นก็จากไป ส่วนปู่และย่าใช้ชีวิตอยู่กับลิตเติ้ลทรีได้อีก 2 ปีเท่านั้น แล้วพวกเขาก็ตายตามวิลโลว์จอห์นไปอีก
ลิตเติ้ลทรีตกลงใจที่จะมุ่งหน้าข้ามเขาไปยังรัฐโอกลาโฮมา ไปยังประเทศของเราพร้อมกับลิตเติ้ลเรดและบลูบอย สองสุนัขล่าเนื้อที่เหลืออยู่ ระหว่างทางลิตเติ้ลเรดตกลงไปในธารน้ำแข็งและตาย ส่วนบลูบอยก็ตายตามไปหลังจากที่มันกับลิตเติ้ลทรีเดินทางไปยังประเทศของเราจนสำเร็จได้ไม่นาน ทำให้ลิตเติ้ลทรีต้องดำเนินชิวิตต่อไป...ตามลำพัง
ลิตเติ้ลทรีเป็นเด็กชายชาวอินเดียนแดงชนเผ่าเชโรกีในสหรัฐอเมริกา เขาต้องอาศัยอยู่กับปู่และย่าตั้งแต่ยังเด็กมากเมื่อแม่ตายตามหลังพ่อไป ปู่นั้นเป็นลูกครึ่งเชโรกี ส่วนย่ามีสายเลือดเชโรกีเต็มตัว กระท่อมไม้ซุงของปู่อยู่ใต้ทิวไม้ใหญ่ ข้างหน้าเป็นภูเขา ถัดไปข้างหลังเป็นลำธาร กระท่อมนี้อยู่ท่ามกลางหุบเขา หลายครั้งหลายหนที่ปู่กับลิตเติ้ลทรีจะขึ้นเขาสูงไปยังที่ลับของปู่ เพื่อฟังเสียงแห่งธรรมชาติ ในขณะที่แสงแรงของดวงอาทิตย์สัมผัสยอดเขา ขับไล่เงามืดแห่งรัตติกาลให้พ้นไป ลิตเติ้ลทรีได้เรียนรู้การดำเนินชีวิตแบบเชโรกีจากปู่และย่า ปู่และย่าสอนให้ลิตเติ้ลทรีรู้จักเคารพรักมอนโอลาห์ แม่พระธรณี รู้จักการเลี้ยงสุนัขล่าเนื้อไว้แกะรอยสุนัขจิ้งจอก รู้จักการทำไร่ข้าวโพด ปู่และย่าเล่าว่าแต่ก่อนนั้น เชโรกีใช้ชีวิตอยู่ในหุบเขาที่แสนอุดมสมบูรณ์ในรัฐโอกลาโฮมา หรือที่ชาวเชโรกีเรียกว่าประเทศของเรา วันหนึ่งทหารของรัฐบาลบอกให้พวกเขาลงนามในกระดาษแผ่นหนึ่ง โดยบอกว่ากระดาษนี้จะทำให้คนขาวที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานจะได้ไม่เอาที่ดินของเชโรกีไป แต่เมื่อเชโรกีลงนามแล้ว ทหารก็กลับมาพร้อมกับปืน บอกว่าถ้อยคำในกระดาษได้เปลื่ยนไป ถ้อยคำนั้นกล่าวว่าเชโรกีจะต้องออกไปจากหุบเขาของตน มุ่งหน้าไปยังที่ดินใหม่ที่คนขาวไม่ต้องการ แต่เชโรกีกลุ่มหนึ่งได้หลบหนีไปอยู่ตามสันเขา เคลื่อนย้ายที่อยู่ตลอดเวลาเพื่อไม่ให้ฝ่ายรัฐบาลติดตามได้ ต่อสู้กับทหารรัฐบาลเมื่อคราวจำเป็น ด้วยเหตุนี้ชนเผ่าเชโรกีจึงมีอคติกับรัฐบาลในเกือบทุกเรื่อง
ปู่ปลูกไร่ข้าวโพดไว้เพื่อต้มเหล้า การต้มเหล้าเป็นธุรกิจเดียวที่ปู่ชำนาญ ลิตเติ้ลทรีต้องช่วยปู่ต้มเหล้าเป็นประจำทุกเดือน เมื่อได้เหล้าบริสุทธิ์มาแล้วก็ต้องนำไปขายที่ร้านค้าในเมือง ซึ่งการต้มเหล้านี้จะต้องทำในช่องแคบที่มีพุ่มไม้หนาทึบขนาดนกยังหาไม่พบ มิเช่นนั้นถ้าคนบนพื้นราบมาเห็นเข้าอาจทำลายหม้อกลั้นเหล้าของคนอินเดียน ลิตเติ้ลทรีเคยผ่านเหตุการณ์ที่ต้องหนีคนพื้นราบที่มาพบลิตเติ้ลทรีพร้อมกับโถเหล้าที่เพิ่งต้มเสร็จ เคราะห์ดีที่ฝูงสุนัขล่าเนื้อที่ปู่กับย่าเลี้ยงไว้เข้ามาช่วยทัน แต่ก็ต้องสูญเสียสุนัขล่าเนื้อไป 1 ตัวกับเหตุการณ์นั้น
ครั้งหนึ่ง ระหว่างที่ลิตเติ้ลทรีกำลังจับปลาอยู่ริมตลิ่ง งูหางกระดิ่งที่กำลังโกรธเกรี้ยวก็พยายามทำร้ายลิตเติ้ลทรี ปู่เข้ามาขวางไว้ งูหางกระดิ่งจึงฉกมือปู่แทน ย่าใช้รากไม้ เมล็ดพืช และนกคุ่มช่วยชีวิตปู่ไว้ได้ ทำให้ลิตเติ้ลทรีคิดได้ว่า นอกจากย่าแล้วปู่รักเขามากที่สุดในโลก
ปู่ ย่า และลิตเติ้ลทรีไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์ ที่จริงแล้วพวกเขาไม่จำเป็นต้องไปเพราะพวกเขาไม่มีศาสนา แต่ที่ไปโบสถ์เป็นประจำนั้นก็เพื่อไปพบวิลโลว์จอห์น เขาเคยให้มีดยาวพร้อมปลอกมีดหนังกวางให้ลิตเติ้ลทรีด้วย วิลโลว์จอห์นมีบุณคุณกับลิตเติ้ลทรีมาก เมื่อลิตเติ้ลทรีต้องไปอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเพราะมีผู้ยื่นฟ้องกับเจ้าหน้าที่ว่าปู่และย่าไม่มีสิทธิ์ที่จะเลี้ยงดูลิตเติ้ลทรี วิลโลว์จอห์นกดดันคนในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้านั้นจนยอมปล่อยตัวลิตเติ้ลทรีกลับไปอยู่บ้านบนภูเขาตามเดิม แต่อีก 1 ปีต่อมาวิลโลว์จอห์นก็จากไป ส่วนปู่และย่าใช้ชีวิตอยู่กับลิตเติ้ลทรีได้อีก 2 ปีเท่านั้น แล้วพวกเขาก็ตายตามวิลโลว์จอห์นไปอีก
ลิตเติ้ลทรีตกลงใจที่จะมุ่งหน้าข้ามเขาไปยังรัฐโอกลาโฮมา ไปยังประเทศของเราพร้อมกับลิตเติ้ลเรดและบลูบอย สองสุนัขล่าเนื้อที่เหลืออยู่ ระหว่างทางลิตเติ้ลเรดตกลงไปในธารน้ำแข็งและตาย ส่วนบลูบอยก็ตายตามไปหลังจากที่มันกับลิตเติ้ลทรีเดินทางไปยังประเทศของเราจนสำเร็จได้ไม่นาน ทำให้ลิตเติ้ลทรีต้องดำเนินชิวิตต่อไป...ตามลำพัง
Credit : pakeyrah
Friday, October 12, 2007
Funny thing I did.
It was happened for long time ago when I was in grade 2.
In the cold day of winter. I played with my friend in break time, all of them were boys because girls were in the playground with my teacher, and I annoyed six boys again and again. They got mad, so I ran away but they ran closely. I ran in my classroom and stopped at the room corner. I turned myself to those six boys who followed me. One of them, who cleverest, shouted over me. But I wasn’t scare. I raised my fist and got ready to fights. Maked a smile when I shouted off--
“Come on! Come on who want to fight with me !!Come!!”
Thursday, October 11, 2007
Friday, August 10, 2007
Love
Love is patient, love is kind.
It does not envy, it does not boast, it is not pround.
It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs.
Love does not delight in evil but rejoices with the truth.
It always protects, always trusts, always hopes always trusts, always hopes, always perseveres.
Love never fail.
It does not envy, it does not boast, it is not pround.
It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs.
Love does not delight in evil but rejoices with the truth.
It always protects, always trusts, always hopes always trusts, always hopes, always perseveres.
Love never fail.
from: 1 Corinthians 13:4-8
Friday, July 13, 2007
Three weman.
Three weman.ผู้หญิง 3 คน
รักมาก ... รักจนไม่รู้ว่า ผมรักใครมากกว่าใคร ...รู้แต่ว่า ... ผม ... ไม่สามารถเลือกใครเพียงคนหนึ่งคนเดียวได้ ... ไม่สามารถขาดใครคนหนึ่งคนใดได้
ผู้หญิงคนแรก ... เป็นคนที่คอยดูแล เอาใจใส่ ห่วงใยผมเสมอผมรู้ว่าเธอรักผม มากกว่าชีวิตของเธอเสียอีกหลายปีมาแล้ว ที่เธอทำงานหนักเพื่อผมทำงานหนักยิ่งกว่าคนรับใช้ผมเสียอีกแม้บางครั้งเธอดูจะจู้จี้ขี้บ่นไปบ้าง ...แต่ทั้งหมดทั้งสิ้นผมรู้สึกได้ด้วยหัวใจว่า ... ผมเป็นคนที่เธอรักที่สุดในโลกถึงแม้ว่าในนาทีนี้ เราจะอยู่ห่างไกลกันบ้าง ...แต่เธอ ... ยังอยู่ในหัวใจของผมเสมอผมยังจำอ้อมกอดอันอบอุ่นของเธอสายตาอันอ่อนโยน ... หัวใจที่พร้อมจะร้องไห้เมื่อเวลาที่ผมเจ็บปวด
ผู้หญิงคนที่สอง ... เป็นคนที่ผมใกล้ชิดที่สุดคนนึงในวันนี้ ... เธอเป็นกำลังใจให้ผมต่อสู้ เป็นที่ปรึกษาเวลาที่ผมมีปัญหาเป็นคนที่ผมยอมที่จะแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น..เธอเป็นคนแรกที่จะยื่นมือมาดึงให้ผมลุกขี้นในวันที่ผมพลาดล้มลง..และเมื่อผมเงยหน้ามาสบตากับเธอ ...ผมก็จะรู้ในทันทีว่า ... ผมจะต้องสู้ต่อไป
ผู้หญิงคนที่สาม ... ร่าเริง บริสุทธิ์ดวงดาอันซุกซนของเธอ ทำให้ผมมีรอยยิ้มได้เสมอแม้ในเวลาที่แสนเหน็ดเหนื่อยผมรู้สึกถึงการมีความสุขที่สุดในโลกเมื่อมีเธออยู่ในอ้อมกอดผมชอบแอบมองเธอเวลาเธอนอนหลับ ...ชอบแอบสูดดมเส้นผมของเธอ กลิ่นยาสระผมจาง ๆมันทำให้ผมมีความสุขเหลือเกิน ...เธอเป็นคนที่ทำให้ผมรู้สึกแทบตายเมื่อเห็นเธอเจ็บปวดคำพูดเพียงคำสองคำของเธอสามารถทำให้โลกทั้งโลกสว่างสดใสอย่างไม่น่าเชื่อในความรู้สึกของผมผมรู้สึกว่า ผมเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกได้ ...ถ้าวันนึง ... ผมกลับมาถึงบ้าน แล้วพบเธอทั้งสามคนอยู่ในบ้านผมพร้อม ๆ กันผมคงเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกที่ได้ยินเพียงคำพูดบางคำจากพวกเธอ ..." หิวมั๊ยลูก " ... " เหนื่อยมั๊ยค๊ะที่รัก " ... "หนูคิดถึงพ่อค่ะ "
รักมาก ... รักจนไม่รู้ว่า ผมรักใครมากกว่าใคร ...รู้แต่ว่า ... ผม ... ไม่สามารถเลือกใครเพียงคนหนึ่งคนเดียวได้ ... ไม่สามารถขาดใครคนหนึ่งคนใดได้
ผู้หญิงคนแรก ... เป็นคนที่คอยดูแล เอาใจใส่ ห่วงใยผมเสมอผมรู้ว่าเธอรักผม มากกว่าชีวิตของเธอเสียอีกหลายปีมาแล้ว ที่เธอทำงานหนักเพื่อผมทำงานหนักยิ่งกว่าคนรับใช้ผมเสียอีกแม้บางครั้งเธอดูจะจู้จี้ขี้บ่นไปบ้าง ...แต่ทั้งหมดทั้งสิ้นผมรู้สึกได้ด้วยหัวใจว่า ... ผมเป็นคนที่เธอรักที่สุดในโลกถึงแม้ว่าในนาทีนี้ เราจะอยู่ห่างไกลกันบ้าง ...แต่เธอ ... ยังอยู่ในหัวใจของผมเสมอผมยังจำอ้อมกอดอันอบอุ่นของเธอสายตาอันอ่อนโยน ... หัวใจที่พร้อมจะร้องไห้เมื่อเวลาที่ผมเจ็บปวด
ผู้หญิงคนที่สอง ... เป็นคนที่ผมใกล้ชิดที่สุดคนนึงในวันนี้ ... เธอเป็นกำลังใจให้ผมต่อสู้ เป็นที่ปรึกษาเวลาที่ผมมีปัญหาเป็นคนที่ผมยอมที่จะแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น..เธอเป็นคนแรกที่จะยื่นมือมาดึงให้ผมลุกขี้นในวันที่ผมพลาดล้มลง..และเมื่อผมเงยหน้ามาสบตากับเธอ ...ผมก็จะรู้ในทันทีว่า ... ผมจะต้องสู้ต่อไป
ผู้หญิงคนที่สาม ... ร่าเริง บริสุทธิ์ดวงดาอันซุกซนของเธอ ทำให้ผมมีรอยยิ้มได้เสมอแม้ในเวลาที่แสนเหน็ดเหนื่อยผมรู้สึกถึงการมีความสุขที่สุดในโลกเมื่อมีเธออยู่ในอ้อมกอดผมชอบแอบมองเธอเวลาเธอนอนหลับ ...ชอบแอบสูดดมเส้นผมของเธอ กลิ่นยาสระผมจาง ๆมันทำให้ผมมีความสุขเหลือเกิน ...เธอเป็นคนที่ทำให้ผมรู้สึกแทบตายเมื่อเห็นเธอเจ็บปวดคำพูดเพียงคำสองคำของเธอสามารถทำให้โลกทั้งโลกสว่างสดใสอย่างไม่น่าเชื่อในความรู้สึกของผมผมรู้สึกว่า ผมเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกได้ ...ถ้าวันนึง ... ผมกลับมาถึงบ้าน แล้วพบเธอทั้งสามคนอยู่ในบ้านผมพร้อม ๆ กันผมคงเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกที่ได้ยินเพียงคำพูดบางคำจากพวกเธอ ..." หิวมั๊ยลูก " ... " เหนื่อยมั๊ยค๊ะที่รัก " ... "หนูคิดถึงพ่อค่ะ "
Subscribe to:
Posts (Atom)
